وظایف منتظران  قسمت دوم


2- محبت او بطور خاص

بدان‏که در وجوب محبت تمام ائمه معصومین (علیه السلام) ترديدي نيست و اين‏که دوستي ايشان بخشي از ايمان و شرط قبولي اعمال است.
 ولي در اهتمام به محبّت مولايمان حضرت حجّت (‏ع) خصوصيتي هست که سبب شده به طور خصوص به آن امر گردد؛
و اين از دو جهت است :

 به جهت عقل :

توضيح اين‏که سرشت‏ها بر محبّت کسي که به آن‏ها نيکي کند و هرکه واسطه احسان به. آن‏ها باشد، ساخته شده است،
و در مجالس صدوق ‏رحمه الله به سند خود، از ابن عباس آمده که گويد:

 رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) فرمود:
 خداوند را دوست بداريد، به جهت آنچه از نعمت‏هاي خويش به شما مي‏دهد و مرا به جهت دوستي خداي - عزّوجلّ - دوست بداريد و اهل بيتم را به خاطر دوستي من دوست بداريد.

و به جهت نقل :

سيد محدّث بحراني‏ رحمه الله در کتاب «غاية المرام» [1] به نقل از نعماني، به سند خود {بعد از شرح طولانی اتفاقات شب معراج) ، از رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) روايت آورده که فرمود:

 اينان امامان هستند و اين قائم است حلالم را حلال و حرامم را حرام مي‏نمايد و از دشمنانم انتقام مي‏گيرد.

اي محمد! او را دوست بدار، که من او را و دوست دارنده او را دوست دارم.

اين حديث دلالت دارد بر اين‏که در محبّت آن حضرت ويژگي ‏اي هست که مقتضي امر مخصوص از سوي خداي تعالي گرديده، با اين‏که محبّت همه امامان (‏ع) واجب است.

(کتاب مکیال المکارم فی فوائد دعا للقائم)


[1] غاية المرام، 188 باب 23 ح 101.

وظایف منتظران  قسمت اول


  1- تحصيل شناخت صفات و آداب و ويژگيهاي آن جناب

شناخت صفات و آداب و ويژگيهاي آن جناب به دليل عقل و نقل لازم مي‏باشد:

 دليل عقل
 
چون ما به خاطر اين ‏که به ديدار مولايمان و امام زمانمان مشرَّف نشده‏ايم از شناختن آن حضرت به صورت محروم مانده ‏ايم،
 بنابراين اگر کسي در اين زمان ادعا کند که من صاحب الزمان هستم. راست و دروغش را جز به دو امر نمي‏توان دانست:

يکي آشکار شدن معجزه به دست او،

و ديگر ظاهر شدن نشانه ‏هايي که ائمّه اطهار براي امام قائمي که در انتظارش هستيم بيان کرده ‏اند.

دليل نقل
 
شيخ صدوق از حضرت ابوالحسن موسي بن جعفر (علیه السلام) روايت آورده که فرمود:
 هر کس در چهار چيز شک کند به تمام آنچه خداي - تبارک و تعالي - نازل فرموده کفر ورزيده است {که} يکي از آن‏ها شناختن امام در هر زمان از جهت شخص و صفات او مي‏باشد.
و بر وجوب شناخت مولايمان (عجل الله تعالی فرجه الشریف) روايات و اخبار بسياري دلالت مي‏کند

از جمله: در کتاب {اصول کافی} به سند خود از فضيل بن يسار آورده که گفت:
از حضرت امام صادق‏ (علیه السلام) درباره فرموده خداي - تبارک و تعالي - پرسيدم :
«يَوْمَ نَدْعُوا کُلَّ أُناسٍ بِإمامِهِمْ»؛ [1]
روزي که هر مردمي را به امامشان فرا مي‏خوانيم.

فرمود:
 اي فضيل! امام خود را بشناس که اگر امامت را شناختي پيش‏تر شدن اين امر يا به تأخير افتادن آن، بر تو زيان نرساند، و هر کس امام خود را بشناسد سپس پيش از آن‏که صاحب اين امر قيام کند بميرد، به منزله آن است که در ارتش آن حضرت نشسته باشد، نه، بلکه به منزله کسي است که زير پرچمش نشسته باشد.

راوي گويد: بعضي از اصحاب آن حضرت گفتند: به منزله کسي است که با رسول خدا (صلّي اللَّه عليه و آله و سلّم) به شهادت رسيده باشد. [2]

شناخت جز به دو امر حاصل نمي‏گردد :
يکي: شناختن شخص امام (‏ع) به نام و نسب.
دوم: شناخت صفات و ويژگي‏هاي او.
به دست آوردن اين دو شناخت از اهمّ واجبات مي‏باشد.
پس هرگاه فرد مؤمن آن نشانه‏ ها را شناخت و از آن مکارمي که براي آن حضرت هست آگاه گرديد به هر صدايي گوش نخواهد داد، و بين راستگو و دروغگو فرق خواهد گذاشت.

(کتاب مکیال المکارم فی فوائد دعا للقائم)


 [1] سوره اسراء، آيه 71.
[2] اصول کافي، 371:1.
[3] الغيبة نعماني، 65.

کلیپی کوتاه از انطباق وقایع با علائم ظهور منجی

دانلود

 آنچه خوبان همه دارند تو تنها داری

قسمت پنجم

ذخائر مهدی (ع)

5-کتابهای آسمانی：

تمام کتابهای آسمانی که روزی در دست پیامبران مرسل و اولو العزم بود. و به وسیله آن مردم را هدایت و ارشاد می کردند. توسط پیامبر به اهل بیت انتقال یافت. و امروز همه آنها در اختیار آخرین ذخیره الهی است.

 روزی که حضرت بقیه الله به فرمان پروردگار از پرده غیبت برون آید، تمام آنها را با خود می آورد.

 امام صادق(ع) می فرمایند:
 "خداوند هیچ چیز به پیامبران نداد، مگر اینکه آن را به محمد(ص) نیز عطا کرد. آن صحفی که قرآن درباره اش فرمود: «صحف ابراهیم و موسی » نزدماست..."(16)


6- قرآنی که امیر المؤمنین علی (علیه السلام) گرد آوردند：

روزی که پیامبر(صلی الله علیه و آله وسلم) دار فانی را وداع گفتند، امیرالمؤمنین علی(ع) به سفارش ایشان در خانه نشستند تا قرآن را گردآورد.
ایشان پس از پایان کار، قرآن را به مسجد بردند و به ابوبکر دادند.

 عمر گفت:
ای علی! این قرآن را به جای خود برگردان، ما نیازی به آن نداریم.

 امیرالمؤمنین علی(ع)  آن را گرفتند و به خانه برگشتند. هنگامی که عمر به خلافت رسید، روزی به  امیر المؤمنین علی(ع) گفت:
اگر بخواهی،می توانی قرآنی که نزد ابوبکر آوردی اکنون بیاوری تا گرد آن جمع شویم.

حضرت فرمودند:
"هیهات، راهی برای رسیدن به آن نیست. من در زمان ابوبکر چنان کردم تا برشما اتمام حجت کرده و در روزقیامت نگویید ما از این غافل بودیم; یا برای ما نیاوردی.
 اکنون این قرآن نزد من است و جز پاکان و جانشینان من کسی به آن دست نمی زند."

عمر گفت:
 آیا زمانی برای اظهار این قرآن وجود دارد؟

حضرت فرمودند: "آری، هنگامی که قائم از فرزندانم ظهور کند. "(17) تمام کتابها و نوشته های معصومین(علیهم السلام) به نامهای صحیفه جامعه (18) که املای رسول الله(صلی الله علیه و آله وسلم) و خط  امیرالمؤمنین علی(ع) بود، کتاب علی(ع) (19)، مصحف فاطمه(س) (20)، جفر ابیض (21) ، جفر احمر (22) وصحیفه هایی که نام تمام پیامبران، پادشاهان و پیروان اهل بیت (علیهم السلام) برآن نوشته است، نزد امام عصر(ع) قراردارد.


پی نوشت：
16- بصائرالدرجات، ص 135.
17- الشیعه و الرجعه، ج 1، ص 419.
18- بصائرالدرجات، ص 142.
19- همان، ص 147.
20- همان، ص 151.
21- معجم الامام المهدی، ج 3، ص 388.
22- بصائرالدرجات، ص 151

 آنچه خوبان همه دارند تو تنها داری

قسمت چهارم

ذخایر مهدی (ع)

3- تابوت سکینه:

این تابوت از زمان حضرت موسی(علی نبینا و علیه السلام) نزد پیامبران بنی اسرائیل بود.

امام صادق(ع) درباره آن می فرمایند:
 "این همان صندوقی است که خداوند برای مادر موسی فرستاد تا نوزادش را در آن قرار دهد و در دریارها کند... .
حضرت موسی در پایان عمر، الواح و زره و همه آثارنبوتش را در آن قرار داد. "(10)

 به گفته برخی از محققان، تمثالهای پیامبران خدا در این تابوت جای داشت.

 بنی اسرائیل این تابوت را در جنگها با خود حمل می کردند و در پرتو آن پیروزی به دست می آوردند. (11)

 قائم آل محمد(ص) هنگام ظهور و رفتن به سوی بیت المقدس، آن تابوت را همراه خاتم سلیمان و الواح موسی(ع) بیرون می آورند. (12)


4- مجموعه ای دیگر از آثار انبیا:

امام صادق(ع) می فرمایند:
 "الواح و عصای موسی و خاتم سلیمان نزد من است.
 ظرفی که حضرت موسی در آن برای خدا قربانی می کرد، تابوتی که فرشتگان آن را حمل کرده، آوردند و نیز نامی که پیامبر خدا برای حفظ مسلمانان از تیرهای مشرکان، آن را میان صفوف قرار می داد، پیش من است. (13)

آری، پیراهن حضرت آدم(ع)(14)
حضرت یوسف، ابراهیم و نیز حله اسماعیل نزد قائم آل محمد(ص) است."(15)
پی نوشت：
10- همان، ص 188.
11- و 13 الشیعه و الرجعه، ج 1، ص 164.
12- همان، ج 1، ص 163.
13- معجم احادیث الامام المهدی،ج 3،ص 292.
14- همان، ص 188.
15- معجم احادیث الامام المهدی،ج 3،ص 120.

 آنچه خوبان همه دارند تو تنها داری

قسمت سوم

 ذخایر مهدی(ع) :

تمام آثار پیامبران و سفرای الهی از آدم تا خاتم نزد مهدی موعود(ع) است که در موقع ظهور هم با خود می آورد.

 مهمترین این آثارعبارت است از:

1- عصای موسی(علی نبینا و علیه السلام)

امام محمد باقر(علیه السلام) می فرمایند:
"عصای موسی، پیش از آنکه در دست موسی باشد، عصای آدم بود.
 سپس به شعیب و بعد به موسی بن عمران رسید و اکنون این عصا نزد ماست.
رنگ این عصا همچنان سبز است و به همان شکل اول خود باقی است.
 اگر از آن بپرسی، پاسخ می دهد.

 این عصا برای قائم ما ذخیره گردیده است.
 او با عصا همان کاری می کند که موسی انجام داد..."(8)
 

2- حجر موسی(ع)

سنگی که حضرت موسی برآن زد و چشمه های آب از آن روان شد، نزد امام غائبمان(ع) است.

 وقتی حضرت اراده کوفه می کنند، یکی از یاورانش فریاد می زند:
 هیچ کس آب و غذا برندارد.
آنگاه حجر موسی بن عمران را بر شتر می نهند و همراه خود می برند.
در هیچ منزلی فرود نمی آیند، مگر آنکه چشمه ای از آن سنگ روان می شود.

 گرسنگان، بی نیاز و تشنگان، سیراب می شوند... (9)

8-همان، ص 387
9- بصائرالدرجات، ص 183.

سلام دوست منتظر من....

در روزگاری که دنیا با مهربانی بیگانه تر از همیشه است....

و خشونت، یکه تاز میدان است

و بی پناهان، دلبسته آمدن توأند...

بیا ای سلاله آخرین رسول که همچنان، کودکان و گلها غریب اند و همزبانی ندارند...

آری......آری..... اگر چه همچنان تنهایی و تنها، تویی که سرشار از مهر و صداقتی، اما

بیا که جهان، سراپا نیازمند عاطفه، انسانیت، شور، شعور و عشق است....!!!

بیا، اگرچه تنها تو میدانی شکاف کسری چیست....!!

بیا که بتها فراوان شده اند و بت پرستان، بسیار...!

بیا ای پسر بیداری، که بیداد آتشکده های غرور و مستی، امان از کف همگان ربوده است....!!

بیا تا آمدنت، پایانی باشد بر سلسله ی جهل و خرافه و خشونت دین گریزان و دین فروشان بظاهر دیندار....

بیا تا حضورت، تفسیر مهربانی «محمد» باشد و رویش دگرباره اندیشه «صادق» او.....

یا صاحب الزمان....
بیا که سخت محتاج «ظهور»
و «حضور» تو هستیم....

دجال کیست؟ قسمت چهارم

مرگ او :

 رسول خدا (ص) مي فرمايند:«دجال در امت من بيرون مي شود در چهل روز ، پس خداوند عيسي بن مريم را مأمور مي کند، او را طلب مي کند و از بين مي برد. و حضرت علي (عليه السلام) ضمن يک خطبه طولاني فرمود:«مهدي (عليه السلام) با يارانش از مکه به بيت المقدس مي آيند، و در آن مکان بين آن حضرت با دجال و ارتش او، جنگ واقع مي شود، دجال و ارتش او مفتضحانه شکست مي خورند ، به طوري که از اول تا آخر آنها به هلاکت مي رسند و دنيا آباد مي شود و حضرت مهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف) عدالت و قسط را در جهان به پا مي دارد، و طبق روايتي آن حضرت، دجال را در کناسه کوفه به دار مي زند.و بر روايتي ديگر در فلسطين در کنار دروازه ي «لد» نزديک بيت المقدّس کشته مي شود. («خورشيد مغرب»، ص 74)
و در جاي ديگر ذکر کرده اند که در عقبه ي افيق شام به درک واصل خواهد شد. («نجم الثّاقب»، ص 189)

هر مؤمني که دجال را ببيند، آب دهان خود را بر روي او بيندازد و سوره مبارکه حمد را بخواند، تا سحر آن ملعون دفع شود و در او اثر نکند چون او ظاهر شود، عالم را پر از فتنه و آشوب نمايد

 بعضي از علما چون شيخ صدوق(ره) با استناد به پاره اي از روايات از جمله روايت اميرالمومنين معتقدند که غرض و هدف الهي ، بر اين تعلق گرفته است که دجال زنده باشد و کسي نتواند او را بکشد. 

خروج دجال در روايات اهل تسنّن و در تورات و انجيل نيز آمده است. برخي از نويسندگان اسلامي با توجّه به ريشه ي لغت «دجّال» آن را منحصر به يک فرد مخصوص نمي دانند بلکه آن را عنواني کلّي براي افراد پرتزوير و حيله گر که براي فريب مردم از هر وسيله اي استفاده مي کنند، مي دانند. («آخرين اميد»، ص 324)

 مرحوم محدث قمي (رحمه الله) مي  گويد: در روايت ابو امامه است که رسول خدا (ص) فرمودند: «هر مؤمني که دجال را ببيند، آب دهان خود را بر روي او بيندازد و سوره مبارکه حمد را بخواند، تا سحر آن ملعون دفع شود و در او اثر نکند چون او ظاهر شود، عالم را پر از فتنه و آشوب نمايد، و ميان او و لشکر قائم (عليه السلام) جنگ واقع شود و بالاخره آن ملعون به دست مبارک حضرت حجت (عجل الله تعالي فرجه الشريف) يا به دست عيسي بن مريم (عليه السلام) کشته شود.

البته عقيده شيعه بر اين است که امام مهدي (عجل الله تعالي فرجه الشريف) است که دجال را مي کشد نه حضرت عيسي(عليه السلام)

اللهم صل علی محمد وال محمد و عجل فرجهم

دجال کیست؟ قسمت سوم

عقيده او :

 اميرالمؤمنين(عليه السلام) مي فرمايد:«او با صداي بلندي فرياد مي زند که بين مشرق و مغرب ، صدايش را جن و انس و شيطان مي شنوند (ممکن است اين عمل به وسيله رسانه هاي موجود از قبيل ماهواره ، اينترنت و شبکه هاي راديويي صورت بگيرد) و مي گويد: اي دوستان من! به سوي من آييد. من هستم کسي که آفريده است؟ پس استوار ساخته و مقرر کرده و هدايت نموده است. (و مردم را به شرک فرا مي خواند) و  مي گويد (انا ربکم الاعلي يعني: من پروردگار برتر شما هستم).

او مردي چاق، سرخ روي ، با موي سر مجعد و اعور (چپ چشم) است ،چشمش همچون دانه انگوري است که بر روي آب قرار گرفته باشد

 مکان خروج :

 اميرالمؤمنين (عليه السلام) مي فرمايند:«او از شهري(در آن سوي ماوراء النهرين) و قريه اي که معروف به «يهوديه» است بيرون مي آيد» و در روايات ديگر اصل دجّال را از اصفهان («بحار الانوار»، ج 52، ص 194) يا بجستان («منتخب الاثر»، ص 425) و يا خراسان («الملاحم و الفتن»، ص 126) نشان داده اند. او يک طاغوت حيله گر مانند سفياني است.براي دجّال خري قرمز رنگ است که طول آن 60 قدم و به اندازه ي ديد چشم است و چشم راستش کور است («عقد الدّرر»، ص 274). از هر موي خر دجّال، نغمه اي به گوش مي رسد و آن نغمات باعث جذب شدن مردم سست و ناپرهيزکار به اوست. («آخرين اميد»، ص 323)

دجال کیست؟ قسمت دوم

 حتمي بودن خروج او :

 حضرت علي (عليه السلام) از پيامبر اکرم (ص) نقل مي کند که فرمود:«پيش از قيامت ده امر حتمي واقع مي شود ، که خروج سفياني و دجال از امور حتميه اي است که اتفاق مي افتد.

روايات اهل سنت در اين باب به مراتب بيشتر از رواياتي است كه در منابع شيعه موجود مي‌باشد و اكثر روايات شيعه نيز در اين موضوع برگرفته شده از منابع حديثي اهل سنت مي‌باشد

   نام و نسب او :

 عده اي گويند که نام دجال؛ صائد بن صيد يا ابن صياد است ،و برخي مخالف اين امر هستند در لغت دجال به معني کذاب (بسيار دروغ گو) است، و فعل آن را به معني «آب طلا و آب نقره دادن» دانسته اند. دجال را در زبان هاي انگليسي و فرانسه،«آنتي کريست» ناميده اند که به معني دشمن و ضد مسيح است.

  خصوصيات فردي او :

 حضرت اميرالمؤمنين (عليه السلام) مي فرمايد: «او چشم راست ندارد ، و چشم ديگرش در پيشاني اوست ، و مانند ستاره صبح مي درخشد، چيزي در چشم اوست که گويي آميخته به خون است. وي در يک قحطي سختي مي آيد ، و بر الاغ سفيدي سوار است»

در صحيح مسلم در کلام رسول خدا (ص) دجال چنين توصيف شده است:«او مردي چاق، سرخ روي ، با موي سر مجعد و اعور (چپ چشم) است ،چشمش همچون دانه انگوري است که بر روي آب قرار گرفته باش