
هر کس که شود داخل حصن حیدر
ایمن بود از عذاب روز محشر
جز مهر علی و آل چیزی نبود
سرمایه ی طوبا و بهشت و کوثر

به سلامتی همه ی اون بابا هایی که برای هدیه " روز پدر "
فقط یه "لنگه جوراب " براشون کافیه
یا اصلا جوراب به کارشون نمیاد
ولی مملکت روی پاهای بریده اونا استواره ...
روز مردای مررررررد مبارک

بد به دل راه نده مى رسد آقا حتماً
اى كه دنبال دواى غم هجران هستى
مى شود درد نهان تو مداوا حتماً
اگر امروز نشد بوسه به دستش بزنیم
وعده ى ما همه افتاده به فردا حتماً
ثمر گریه ى ما خنده ى روز فرج است
آن زمان مى شكفد خنده به لب ها حتماً
دوره ى غیبت طولانى و تأخیر ظهور
امتحانى است براى همه ى ما حتماً
كار ما منتظران چیست؟ اُمید و تقوا
غم نخور مى شود آخر گره ها وا حتماً
هركه در زُمره ى ما منتظران مى باشد
مى كند تا به ابد پشت به دنیا حتماً
انبیا منتظر آمدنش مى باشند
مى رسد پشت سرش حضرت عیسى حتماً
كاش باشیم و ببینیم كه روز رجعت
مى سپارد عَلَم خویش به سقّا حتماً
زره شیر خدا بر تن و شمشیر به دست
مى رسد منتقم حضرت زهرا حتماً
انتقام دَرِ آتش زده را مى گیرد
وَ به آتش بكشد آن دو نفر را حتماً
محمد فردوسی

نشانه های اخرالزمان... حق با پرچم سفید
چاره ای نیست! یا باید با امام (ع) باشیم یا مقابل او! اگر خدای ناکرده مقابل او بایستیم، یا در سپاه سفیانی جا داریم یا در سپاه شیطان و اگر خدا بخواهد و با او باشیم یا در سپاه سید خراسانی هستیم، یا در سپاه یمانی! اما اگر حق انتخاب داشته باشیم پیشنهاد ما به شما پیوستن به سپاه یمانی است، چرا که هیچ پرچمی چون پرچم یمانی به حق نیست! (1)
یمانی کسی است که درست در همان لحظه که سفیانی شیپور جنگ را می نوازد برای دفاع از اسلام و امام زمان (عج) به پا می خیزد. (2) همان طور که از نامش نیز پیداست، از کشور یمن قیام می کند و به قولی پرچمی سپید رنگ دارد. (3)
بقیه در ادامه مطلب

نشانه های ظهور...آخرین مردم!
صد سال قبل:
فرزندان و همسر، زیر فرمان پدر یا مرد خانواده بودند. پدر به تنهایی با زور بازو نان درمی آورد و اگر ربایی هم در بین بود از در و همسایه می پوشاند! مردم در کارهای خیر همیاری می کردند، پدر و مادر ارزشی برابر گوهران بهشتی داشتند، انسانهای مومن مورد احترام بودند و زنان عقیم از جامعه رانده می شدند.
امروز:
پدر زیر یوغ همسر یا فرزندانش است. (1) زنان قبله ی آمال مردان اند! (2) دوستان به پدر و مادر ارجحیت داده می شود و پدر و مادر مورد بی احترامی قرار می گیرند. (3)
ربا با اسم داد و ستد حلال شمرده می شود و رشوه را با نام هدیه می پذیرند. (4) مردم به هم دروغ می گویند، در ظاهر دوستت دارند و در درون دشمن می دانند (5)
بقیه در ادامه مطلب

«سوره یس بخوانید و ثواب آن را به امام جواد (ع) تقدیم کنید، حاجت شما را خواهند داد. گاه امر می کرد صلوات برای حضرتش هدیه کنند و آن را در توسّل به این امام کریم مجرّب می دانست.»
«روح و ریحان»، صص 101 و 102؛ به نقل از نویسنده : به کوشش: حسن قدوسی زاده، « توصیه هایی از آیت الله سید عبدالکریم کشمیری»، مجله پرسمان، دی 1381، شماره 4، ص1.

دهم رجب سال 60 قمری است. خانه امام حسین (ع) دو باره نور باران می شود و از پنجره کوچک آن، آسمان مدینه روشن می گردد. برای حسین (ع) دسته گلی زیبا فرو فرستاده بودند. اشک شوق و برق شادی او بر صورت نوزاد می نشیند و گلبرگ رخش را با شبنم صبحگاهی، با طراوت تر می سازد. خدا به حسین (ع) پسری دیگر عطا فرمود که نیازمند و غنی بر نامش دخیل بسته اند و قنداقه زیبایش را قبله نیازهای خود ساخته اند.
ولادت باسعادت کوچک ترین یاور کربلایی و بزرگ ترین باب الحوائج الی الله، شش ماهه حضرت اباعبدالله الحسین (ع)،
حضرت علی اصغر (ع) فرخنده باد.

تابیده مهر عصمت
از سپهر ولایت
آمد نهمین حجت کردگار
نور خداشد در جهان آشکار
گاه سرور اهل ولا شد
فرخنده عید ابن الرضا شد

بشارتت باد آمدن فرزند؛
فرزندی که در همه آفاق یگانه است!
با عظمتی به وسعت تمام آسمان ها، که هیچ معمّایی برایش غامض
و هیچ علمی برایش دشوار نیست.
فرزندی که آسمان، به سخاوت دست هایش غبطه خواهد خورد!
فرزندی که با حضور سبز خود، مسیر امامت را
تا رویش اولین سپیده موعود، ادامه خواهد داد!
فرزندی که نخوتِ مستبدّان را با بردباری علم خود، خواهد شکست.
و چرخه آوازه اش، حیرتیان لاهوت و ناسوت را مفتون خویش، خواهد کرد!
با تمام خردسالی اش، خاک پای «ابن الرضا» را آسمان، سُرمه خواهد کرد
و زمین، شکوفه های گیلاس را به پایش خواهد افشاند!
دست هایش که سخاوتمندترین فصل سبز هستی اند،
آسمان را با قنوتش، زمین را با نگاهش،
مسکینان را با ملاطفتش و درماندگان را با اجابتش،
مثل نسیم بهاری، خواهد نواخت
و عشق، در حوالی نگاهش، به اوج هیجان خواهد رسید.
صبرِ تمام محافل و مجالس، با نام مبارکش آذین خواهد شد
و با وجود خُردسالی، پیران راه را راهنما خواهد بود!
چشم ها به نگاه مهربانش و قلم ها
به نجوای آسمانی اش، دوخته خواهد شد!
به قامت آسمانی اش، هستی تواضع خواهد کرد
و بر قدوم مبارکش، عرش، حریر عاطفه خواهد گسترد!
میلاد جواد الائمه مبارک
