«سلام»، اگر سلام باشد، یعنی تو را شناخته‌ام؛
یعنی باورت دارم؛
یعنی حریمت راپاس می‌دارم؛
یعنی رفتارت را می‌پسندم؛
یعنی به احترام تو سر فرو می‌آورم؛
یعنی پیرو تو هستم...

سلام بر حسین، سلام بر سخاوتمندی است که جان خود را پیشکش کرد؛
سلام بر کسی است که در نهان و آشکار، خدا را فرمان برد؛

به حسین که سلام مي‌كني، مرامت حسینی مي‌شود...
نماز را به پا می‌داری و زکات مي‌دهی؛
امر به معروف و نهی از بدی می‌نمایی؛
فرمان می‌بری و نافرمانی نمي‌كني؛
به ریسمان خدا چنگ می‌زنی و به دنبال لبخند او می‌گردی؛
فتنه‌ها را خاموش می‌سازی؛
راه را می‌شناسی و از بیراهه پرهیز مي‌كني و جهاد مي‌كني و جهاد و جهاد ...
دلت برای اسلام و مسلمانان می‌سوزد؛

به حسین(ع) که سلام مي‌كني، مهدی(عج) پاسخت را مي‌دهد....
تو دست بر سینه می‌گذاری و درود می‌فرستی بر محمّد(ص) و علی(ع) و فاطمه(ع) و حسن(ع) و حسین(ع) و خاندان پاک او تا حجّت عصر که قیام‌کننده به عدالت است؛
درودی همیشگی، به عدد قطره‌های باران؛
به وزن کوه‌ها و جنگل‌ها؛
تا هر وقت که درخت برگ دهد؛
و نور و تاریکی بیایند و بروند ...
و او تو را می‌نگرد و به تو لبخند می‌زند؛
و درودت فرجی نزدیک مي‌شود...