سلام دوست منتظر من....

در روزگاری که دنیا با مهربانی بیگانه تر از همیشه است....

و خشونت، یکه تاز میدان است

و بی پناهان، دلبسته آمدن توأند...

بیا ای سلاله آخرین رسول که همچنان، کودکان و گلها غریب اند و همزبانی ندارند...

آری......آری..... اگر چه همچنان تنهایی و تنها، تویی که سرشار از مهر و صداقتی، اما

بیا که جهان، سراپا نیازمند عاطفه، انسانیت، شور، شعور و عشق است....!!!

بیا، اگرچه تنها تو میدانی شکاف کسری چیست....!!

بیا که بتها فراوان شده اند و بت پرستان، بسیار...!

بیا ای پسر بیداری، که بیداد آتشکده های غرور و مستی، امان از کف همگان ربوده است....!!

بیا تا آمدنت، پایانی باشد بر سلسله ی جهل و خرافه و خشونت دین گریزان و دین فروشان بظاهر دیندار....

بیا تا حضورت، تفسیر مهربانی «محمد» باشد و رویش دگرباره اندیشه «صادق» او.....

یا صاحب الزمان....
بیا که سخت محتاج «ظهور»
و «حضور» تو هستیم....