ای بار هرچه درد جهان روی شانه ات

جانـــم فــــدای راز ونيـــــاز شبانه ات

هر صبــح با شميم تو بيـــدار می شوم

پر می کنـــد غروب دلـــم را بهانه ات

پيدا نمی شوی و زمين در هوای توست

پس گوشه ی کدام ستاره ست خانه ات؟

بی تو اسـيــر مرثـيـه ها می شود غـزل

کی می رسد به گوش دوعالم ترانه ات؟

در انـتـظــار آيه ی امّـن يجيـبِ وصـل ...

مصــداق مضطـر است يتيـم زمانه ات

شـور بهــار وعـده ی ديــدار می دهـد

با هر "نسيم" می رسد از نو نشانه ات