هر سال
بعداز محرم وصفر که میشه ،
به یاد سخنرانی  حاج آقا امینی ، می افتم
که  خطاب به مردم فرمود که
کبوتر بازها وقتی یه کبوتر از بازار می خرند ،
چند روزی بال و پرش رو می بندند ،
روی پشت بام خو نه بهش آب و دانه میدن ،
بعد چند روز
بال و پرش رو باز می کنند ، و پروازش میدن،
اگه اون کبوتر رفت و مجددأ برگشت روی همون پشت بام نشست ،
میگن هنر داره و رگه داره ، اما اگه برنگشت و رفت ،
روی پشت بام کس دیگه ای نشست ،
میگن بی هنر وبی رگ بود !

آهای مردم
آهای جوان ها ،
محرم و صفرگذشت
و توی این دو ماه امام حسین(ع)  ما ها رو خرید
بال وپر مون  رو بست پیش خودش نگه داشت ،
در این دو ماه میهمان امام حسین(ع) بودیم 
و هر جا  دعوتمون کردند به احترام امام حسین(ع) بود
و در واقع از آب و نان امام حسین(ع) خوردیم ،
حالا بعد دو ماه بال و پر مون رو باز کرده که پرواز کنیم ،
نکنه که بی هنر و بی رگ باشیم ،
بریم روی بام کس دیگه بشینیم ،
نکنه نان ونمک بخوریم و نمکدون بشکنیم ،
بیایید به امام حسین(ع)یه قول بدیم ،
قول بدیم که تا ماه محرم سال دیگه
فقط کبوتر امام حسین(ع) باشیم
وفقط واسه اون پرواز کنیم،
وفقط روی پشت بام اون بشینیم.