بادها، روزهاست که بوی عبایت را بر دوش می کشند.
تو هر شب از این حوالی گذشته ای؛ آرامتر از خواب همه ی درختان. با این فاصله ی هزار ساله، دنیا چقدر پیرتر شده!
من بیشتر از هزار سال دوریت، پیر شده ام.
من از نوح پیرترم و از تو یوسف پیامبر جوان تر.
دنیا دارد پیرهن مرگش را می پوشد؛ اما تو هنوز کفش های آمدنت را ....؟!

عباس محمدی