پنجره را باز گذاشته ام،صدای باران است و باد و تاریکی...

پنجره را باز گذاشته ام تا نسیم حضورت بوزد و بیاید

همه ی دردها را با خودش ببرد و ببرد و ببرد......

می ایستم هر روز پشت پنجره و بعد

اشکی که دانه دانه سرازیر میشوند...

این خواب ها که همسفر هرشب منند

یک روزمو به مو تعبیر میشوند...