چه روزها كه يك به يك غروب شد ، نيامدي                                    

                     چه بغض ها كه در گلو رسوب شد ، نيامدي

   خليل آتشين سخن ،‌تبر به دوش بت شكن                                   

                      خداي ما دوباره سنگ و چوب شد ، نيامدي

براي ما كه خسته ايم و دلشكسته ايم ، نه                                  

                     ولي براي عده اي ، چه خوب شد نيامدي

   تمام طول هفته را به انتظار جمعه ام                                          

                       دوباره صبح، ظهر، نه ! غروب شد ، نيامدي