شیطان پرستان...افکار، آداب و رسوم و رفتار

قسمت هشتم

1. آنها اعتقاد دارند که نعوذ بالله خداوند هنگامي که شيطان از سجده کردن به آدم سرباز زد، او را از بهشت رانده، به او ظلم کرده است و به همين دليل شيطان پرستان، شيطان را شايسته ي تقدير مي دانند و او را نماد قدرت و اصرار به شمار مي آورند. آنها همچنين شيطان را قدرت بزرگ مي دانند، قدرتي که در زندگي، بشري را به حرکت در مي آورد.
2. آزاد گذشتن عنان نفس براي انجام اعمال جنسي و شهوت پرستي و مصرف موادّ مخدّر و مشروبات الکلي. در توصيه هاي اين گروه آمده است که عنان نفس خود را آزاد بگذار و در لذّت غوطه ور شو و از شيطان پيروي کن؛ زيرا او دستورهاي سخت به تو نمي دهد و فقط خواسته هاي تو را برآورده مي سازد و تو را به صورت وجودي زنده و پويا درمي آورد. تراولي، به پيروان خود مي گفت:
هر چقدر مي خواهي رابطه ي جنسي بر قرار کن، هر طور مي خواهي و با هر کس که تمايل داري ديگران بايد تسليم تو شوند.

بقیه در ادامه مطلب

3. آنها معمولاً لباس هاي سياه مي پوشند و موهاي خود را بلند نگه مي دارند و تصوير صليب شکسته يا ستاره ي شش ضلعي را بر سينه و دست خود خال کوبي مي کنند. آنها از گردنبند سياه که نقش ستاره ي پنج ضلعي را دارد و در وسط آن سه شيطان با دو شاخ پيچيده به سمت پشت وجود دارد، استفاده مي کنند.
4. آنها ترجيح مي دهند که مراسم خود را در اماکن متروکه يا دور از مردم عادّي انجام دهند و عموماً بر ديوارهاي محلّ بر گزاري مراسم خود، اشکالي ترسناک مانند تصوير مار و جمجمه يا اشکال عجيب و غريب ترکيب حيوانات مختلف ترسيم مي کنند.
5. آنها در جلسات و مراسم خود، موسيقي پرس و صداي « راک » ( Hardroc ) پخش کرده و مطالبي به شکل ترانه ها که از مرگ و خودکشي ستايش مي کند، مي خوانند. آنها در مراسم هاي خود در استفاده از مشروبات الکلي و موادّ مخّدر زياده روي مي کنند و در اين حالات، گاهي به چشيدن خون مي پردازند. آنها معمولاً براي اين کار يک گربه يا سگ يا خروس را مي کشتد و عموماً آنها حيوانات سياه را انتخاب مي کنند و در حالي که آن حيوان زنده است، آن را تکّه پاره مي کنند و خون آن را به بدن خود مي مالند.
6. برخي از آنها دست به خود کشي مي زنند؛ زيرا از نظر آنان آزاردي و خودکشي حقّ آنان است و مي گويند:
انسان آزاد است که هر چه مي خواهد، بخورد و هر چه مي خواهد، بپوشد و هر وقت که دلش مي خواهد بميرد. خودکشي از نظر آنان انتقال به جهان خوشبختي و رقص است و بسيار شبيه به يکي از ايستگاه هايي است که انسان آن را مي پيمايد.(29)
7. نبش قبر و بيرون آوردن اجساد مردگان. آنها در اين حال بالاي جسدي که آن را در آورده اند، به رقص و پايکوبي مي پردازند. آنها درباره ي اين کار مي گويند: آنها اين کار را انجام مي دهند تا سنگدل و قسيّ القلب شوند و عدم را با جان و دل احساس کنند و آن را تمريني براي قتل مي دانند، بدون آنکه هيچ احساس گناهي کنند و خم به ابرو بياورند.
8. آنها اخلاق را ضعف و مايه ي حمايت از ضعيفان مي دانند. آنها مي خواهند که اساس روابط مردم با هم سودجويي و لذّت طلبي باشد و اخلاقيات را مانع بزرگي در اين راه مي دانند و آن را عامل حرکت و پيشرفت به شمار نمي آورند.