خدایا! من همانم که گاه خندانم...

خدایا!
من همانم که گاه خندانم،
و گاهی گریان.
گاه شکرگزارم،
و گاهی درحال گله کردن.


گاه بنده ی توام،
و گاهی بنده ی خویش!


خدای همیشگی ام!
من مبتلا به گاه و بی گاههای همواره ام،
بیماری نامتعادل که همیشه به نسخه ی طبیب خویش عمل نمی کند!


اسیر خویشتنم؛
و گاه و بی گاههای اسارت گونه ام مرا در برگرفته است...
معبود آزاده ام!


تمام اين گاه و بی گاههای مدامم را،
ببخش...
به حق خدایی همیشه پایدارت...

الهی آمین


[ جمعه 12 دی 1393 ] [ 13:48 ] [ yaranemonji ] [ بازدید : 2413 ] [ نظرات (0) ]
مطالب مرتبط
نظرات این مطلب
آخرین مطالب
از سرخ سرخ تا سبز سبز (جمعه 05 تیر 1405)
ندای جبرئیل (جمعه 05 تیر 1405)
شکوفه سیب (جمعه 05 تیر 1405)
💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران