خدایــــــــــــــــــــــــــــا...
 مـــــــــن، نه یعقوبم!
 و نه اینجا کنعان است!
پس چگونه بگویم:
" یوسف گمگشته باز آید به کنعان غم مخور"
نه نوحم!
که به عمر هزاران ساله خوددلخوش باشم!
و بگویم:
 " پایان شب سیه سپید است...
نه ایوبم!
 که آنقدرها صبر کنم و به خود نهیب بزنم!
 " گر صبر کنی ز غوره حلوا سازی..

مـــــــــن انسانم،
ضعیفم،
شکسته ام،
 تنهایم...
خدایا به من یک لبخند بزن...!