اگر شیطان از عاقبت کارش آگاه است، چرا توبه نمی‌کند؟ آیا رفتار شیطان می‌تواند از حکمت خدا باشد؟

مسلّماً شیطان از عاقبت کار خود آگاه است؛ امّا توبه نکردن او به دلیل روحیه‌ای است که دارد. ضرب المثل غلطی در بین ما رواج دارد که می‌گوید: آب که از سر گذشت، چه یک وجب چه صد وجب.
برخی افراد در ابتدا از روی تکبّر و بعد از روی لجاجت با حق مخالفت می‌کنند؛ ولی نهایتاً از اعمال خود پشیمان می‌شوند. عدّه‌ای خود را در مسیر نابودی می‌بینند و تصوّر می‌کنند دیگر راه بازگشتی ندارند.

بقیه در ادامه مطلب

مانند کسی که خود را در درّه‌ای عمیق پرتاب کرده باشد، او دیگر امید زنده بودن ندارد. شیطان نیز از این قاعده مستثنا نیست و اگر اراده می‌کرد، می‌توانست باز گردد؛ ولی از توبه سر باز زد.
نکتة دیگر اینکه همین عمل شیطان می‌تواند یکی از مصادیق حکمت الهی باشد که خداوند او را وسیلة آزمایش بندگان خود در برابر وسوسه‌ها و گناهان قرار داده است؛ چنان‌که در برخی روایات این مفهوم مشهود بوده و به آن اذعان شده است. مانند روایت ملاقات پیامبر اسلام(ص) به همراه حضرت علی(ع) با شیطان که در آن ملاقات، امام علی(ع) قصد کشتن شیطان را داشت و پیامبر(ص) ایشان را منع کردند و فرمودند که «او وسیلة آزمایش الهی بندگان تا روز موعود است.»