میگویند نوشته ها از گفته ها معتبر ترند ... دوازده هزار نامه ی دعوت نوشتند، ولی با بیش از سی هزار نیزه و شمشیر به استقبال رفتند ! آقای من ، راز بی نشانی بودن ات را اکنون میفهمم ؛ کاش نامه هایی که تمبر صداقت نداشتند هیچگاه به نشانی نمی رسیدند ... ˙

 اَلّلـهُـــــمَّـ ؏ـجّــــل لِـوَلیِّــڪَـــ الـفَـــرَج 

مولای غریبم. . . .

یکی میانمان آنقدر عاشق نشد

که مثل یعـقـوب در نبودنت اشک بریزد

تا دست کم برایمان پـیـراهنی بفرستی. . .

اللهم عجل لولیک الفرج

یاباب الحوائج موسی بن جعفر(ع) :

 آنقدر روضه ی در خواند که بعد از مرگش

 بدنش رابه روی تخته ی در می بردند...

یا باب الحوائج

اي وجودت مطلع الانوار يا موسي ابن جعفر

اي جلالت برتر از گفتار يا موسي ابن جعفر

اي رواقت کعبه دل وي حريمت طور سينا

اي هزاران موسيت زوار يا موسي ابن جعفر

نيست آن قدرم که گردم زائر صحن و سرايت

خاک زوارت مرا بشمار يا موسي ابن جعفر

هديه هر کس از براي يار آرد گوهري را

اين من و اين چشم گوهر بار يا موسي ابن جعفر

کي شود دور ضريحت گردم و گريم برايت

با دلي سوزان و حالي زار يا موسي ابن جعفر

شهادت امام موسی کاظم ،باب الحوائج تسلیت باد

کوتاه ولی بامعنا


ای انسان؛
 
 یادت باشد...

اگر وارد دوزخ شدی،از
 "" تلخـــی عذاب""
 به خدا شکایت نکن

 این همان
 ""شــیرینی گناهی""
 است که در دنیا از آن لذت میبردی ...

 روایتی خیلی جالب و قابل تأمل از
 امام صادق(ع):

یونس ابن یعقوب از امام صادق(ع) نقل کرده که امام فرمودند:
"هر بدنی که چهل روز آسیبی به آن نرسد،ملعون و از رحمت خدا به دور است."
گفتم:واقعاً ملعون است؟! فرمودند: "بله"
امام وقتی سنگینی مطلب را بر من احساس کردند،فرمودند:
"ای یونس ،همین خراش پوست و ضربه خوردن و لغزیدن و چشم درد و مانند اینها بلا و آسیب برای بدن است،نه لزوماً مصیبت‌های بزرگ. زیرا مؤمن نزد خداوند بافضیلت‌تر و گرامی‌تر از آن است که چهل روز بر او بگذرد و خداوند گناهان او را پاک ننماید، و لو به یک غم پنهانی در دل که او نفهمد این غم از کجا به وجود آمده است".
"به خدا قسم، وقتی یکی از شماها سکه‌ها را در کف دست خود می‌شمارد و متوجه کمبود آن شده و غصه‌دار می‌شود، سپس دوباره شمارش می‌کند و متوجه می‌شود درست است، همین غصه کوتاه و گذرا موجب آمرزش برخی گناهان اوست."
★البحار/ج76 / الوسائل/ج 7★

ماهیگیر قانع

 روزی ماهی بسیار بزرگی در دام ماهی گیر ضعیفی گیر کرد. ماهیگیر زورش به ماهی نرسید و ماهی از دستش در رفت.
دام هر بار ماهی آوردی
ماهی این بار رفت و دام ببرد
سایر ماهی گیرها شروع به سرزنش او کردند که وای بر تو که چنین صیدی را از دست دادی. ماهیگیر با خونسردی گفت: ای برادران چه می شود کرد؟ آن ماهی روزی من نبود، در حالی که زنده ماندن روزی آن ماهی بود.
ماهیگیری که روزی اش نباشد، در رود دجله که پر از ماهی است هم نمی تواند شکار کند و ماهی ای که اجلش نرسیده باشد در خشکی هم بماند باز نمی میرد.

برگرفته از حکایت 23 از باب سوم  گلستان سعدی در فضیلت قناعت به نقل از گنجور
 

غربال شدن (اَلَک شدن) شیعیان در زمان غیبت:

امام صادق -علیه السلام- در باره شدت فتنه‌های زمان غیبت می‌فرماید:

«وَ اللَّهِ لَتُمَحَّصُنَّ وَ اللَّهِ لَتُمَیَّزُنَّ وَ اللَّهِ لَتُغَرْبَلُنَّ حَتَّى لَا یَبْقَى مِنْکُمْ إِلَّا الْأَنْدَر»

به خدا سوگند شما خالص می شوید؛
به خدا سوگند شما از یکدیگر جدا می‌شوید؛
به خدا سوگند شما غربال خواهید شد؛
تا اینکه از شما شیعیان باقی نمی‌ماند جز گروه بسیار کم و نادر.

در این روایت شریفه امام -علیه السلام- هشدار می‌دهد که خداوند شیعیان را در زمان غیبت دچار آزمایش بسیار سختی خواهد کرد و بسیاری از اشخاصی که منتسب به شیعه هستند غربال می‌شوند و خالص می‌شوند و از این میان گروه بسیار اندکی از شیعیان باقی می‌مانند.

در این میان کسانی نجات خواهند یافت که خود را در زمان غیبت به امام زمان -عجل الله فرجه- نزدیک و نزدیک تر کنند.

❗️شناخت امام زمان -عجل الله فرجه- و دعای فراوان برای فرج ایشان، تنها راه نجات در این دوران پر از فتنه است.

جلد5
صفحه216
بحارالانوار

سلام مهربان ترین
آقای غریبم
.
.

میدانم می‌آیی

نذرکردم،عطر تمام نرگسها را

پیشکش نگاه خسته‌ات کنم

وبه شقایق‌های عالم بگویم

دوستت دارم و انتظار ظهورت را میکشم ....

امام کاظم علیه السلام : خوشا به حال شیعیان ما که در غیبت قائم ما بر محبت و ولایت ما و بیزاری از دشمنان ما پایدار ماندند، آنها از ما و ما از آنهائیم. و همانا آنان امامت ما را پذیرفتند، ما هم آنها را به عنوان شیعیان خود پذیرفتیم. خوشا به حال آنها و باز هم خوشا به حال آنها، آنها به خدا قسم در درجه ما و در کنار ما در روز قیامت اند.

امام کاظم علیه السلام : طوبی لشیعتنا المتمسکین بحبّنا فی غیبة قائمنا الثابتین علی موالاتنا و البرائة من اعدائنا اولئک منـّا و نحن منـهم، وقد رضوا بنا ائمة ورضینا بهم شـیعة، طوبـی لهم ثم طوبــی لهم هم والله معـنا فی درجـــتنا یوم القیامة. الزام الناصب، ص 68.