آیت الله کوهستانی می گفتند:
همین قدر بدان ما ساعتی را در پیش داریم که در آن ساعت ماییم و مأمورهای بی نظر خدا، برای آن ساعت فکری بکن؛ سپس این رباعی منسوب به حضرت علی علیه السلام را می خواندند:

برای مرد بعد از مرگشان جایی نیست که در آن جا ساکن شوند، مگر آن جایی که قبل از مرگ بنا کرده باشد. اگر آن را با خیر و خوبی ساخته باشد جای خوبی دارد و اگر با شر ساخته باشد جایگاه پرفقر و نیازی خواهد داشت.(1)

و می گفتند:
به زیارت هیچ امامی مشرف نشدم مگر آن که اولین سؤال و حاجت من از آن امام این بود که در حال احتضار و مرگ مرا یاری نمایند و دستم را بگیرند.


پی نوشت:
1. لا دار للمرء الموت یسکنها الا التی کان قبل الموت بانیها
فان بنیها بخیرٍ طاب مسکنها و ان بناها بشرٍ خاب ثاویها

روزی شاگردی به استاد گفت:
چکار کنم که خواب امام زمان رو ببینم؟
استاد:
شب یک غذای شور بخور.
آب نخور و بخواب.
شاگرد دستور استاد رو اجرا کرد و برگشت.
شاگرد گفت:
استاد! دائم خواب آب میدیدم! خواب دیدم بر لب چاهی دارم آب مینوشم....
استاد گفت:
تشنه ی آب بودی خواب آب دیدی
تشنه امام زمان (عج) شو تا خوابش را ببینی...

از سر رندان عاشق، شور مستی رفته است
ساقی و مِی  نیست، حال مِی پرستان خوب نیست

فصل پاییز است و فصل برگریزان بهار
در غیاب بوی گل، حال گلستان خوب نیست

سخت آلوده ست در فصل زمین، آب و هوا
از تب آلودگی، محصول باران خوب نیست

صورِ اسرافیل جنگ است اینکه می آید به گوش
گشته حال و روز این دنیا پریشان، خوب نیست

عصر دَجّال است و مولانای بیدل، بی چراغ !
شبچراغ معرفت کو؟ حال عرفان خوب نیست

عصر دَجّال است و عصر خولی و ابن زیاد
حال و روز بوذر و مقداد و سلمان، خوب نیست

می تراشد بار دیگر بُت، بشر از زور و زر
بر خدای خویش انسان، کرده عصیان، خوب نیست

و اما بعد :
با تمام این مصائب، عاشقم بر زندگی
«تا شقایق هست»، نا شکری، مسلمان! خوب نیست

صبح نزدیک است، شکی نیست، فردا روشن است
شِکوه از چرخ  فلک، ای حضرت جان! خوب نیست

صبح نزدیک است و آن سردار می آید ز راه
گر نباشی از ظهور او غزلخوان، خوب نیست

عشق پیروز است، شکی نیست، پیروز است عشق
عشق پیروز است، وقتی حال شیطان خوب نیست

رضا اسماعیلی (دبیر صفحه شعر ماهنامه موعود)

یا الله ما را به رمضان برسان

رمضان را بر ما به پایان برسان

رمضان نزدیک است،

راستی... حسرت کربلا خوردن،

روزه را باطل نمیکند؟!؟ الهم الرزقنا کربـــــلا بــــه حـــق رقیــه(س)

گر دخـترکی پیـش پـدر ناز کند

گره کرب و بلای همه را باز کند

گاه گاهی من هوایی میشوم

غرق نور و کبریایی میشوم

با خودم آهسته میگویم زیر لب

یا رقیه کربلایی میشوم ... ؟

زینب کبری کند صادر جواز کربلا

این مجوز را خودش نوبت به نوبت میدهد

هرکه خواهد زود گیرد این مجوز بشنود

او به عشاق رقیه اولویت می دهد !

"مَسنَد نِشین مُلکِ سُلِیمان رقیه است"

استاد درس بوذر و سلمان رقیه است

بیهوده نیست سوره ی کوثر سه آیه است

یک آیه از سه آیه ی قرآن رقیه است

در آن سه سال، موی سرش هم سفید شد

معنایِ واژه واژه ی هجران رقیه است

او بادِبانِ کشتیِ اربابِ بی سر است

کشتی شکست خورده ی طوفان رقیه است

او طعنه خورد که به ما یاحسین رسید

پس رازق تمام محبّان رقیه است

او فخر کُلّ بزرگانِ شیعه است

بالاترین ذکرِ مریدان رقیه است

بیتی بگو "حقیر" قلمت را خجل نکن
دختر برای شاه شهیدان رقیه است

17 شعبان سال روز میلاد در دانه ی اباعبدالله الحسین (ع) خانم رقیه (س) را به پیشگاه مقدس صاحب الزمان (عج) روحی لک الفداک و تمامی عشاق امیرالمومنین (ع) تبریک و تهنیت عرض میکنم.
باشد که خداوند به حق دختر سه ساله اباعبدالله در ظهور اقا امام زمان (عج) تعجیل بفرمایند

آیت الله فاطمی نیا:
میگویند حضرت [امام زمان عج] سیصد و سیزده نفر یار دارد،
این یاران اگرچه آماده نشوند حضرت ظاهر نمیشود

من یک سوالی میکنم؛ این جبهه های ما که موج میزد [از انسانهاي مخلص] ،
و این همه شهید، یعنی از اینها سیصد و سیزده نفر مخلص امام زمان نبود؟

قسمِ قرآن میخورم که بود.
بیش از سیصد و سیزده تا هم بود.
این هایی که می روند جمکران، موج میزنند، یعنی سیصد و سیزده تا مخلصِ امام زمان نیست؟
حاضرند بسیاری از اینها جانشان را در راه حضرت بدهند.

بفضل الهی به اين نكته رسيدم،
با نگاه دقيق در روایاتِ اهل بیت به اين نتيجه ميرسيم كه
عشق و اخلاص و از جان گذشتگی بس نیست.

امام زمان سیصد و سیزده محور میخواهد که اینها منشأ اثر باشند.

هر کدام در جایی که هستند موجی را اداره کنند.

چرا پیغمبر(ص) برای شهادت حمزه(ع) اینقدر ناراحت شدند؟
حمزه مدبر بود، متعقل بود.
امام زمان(عج) سیصد و سیزده تا حمزه میخواهد

امشب حس کردم از زیر تمام طاق نصرت ها،

از کنار همه ایستگاه صلواتى ها،

میون همه ى مجالس،

رد شدى و لبخند زدى ...

لبخند تلخ.

استاد بزرگوار حاج شیخ عبد القائم شوشتری می فرمودند:

آخر الامر گره ی کار به دست خود امام زمان(عج) باز خواهد شد و در آخرین شب غیبت کبری،حضرت مهدی(عج) پس از اقامه ی نماز عشاء درکنار خانه ی کعبه ،سر به سجده می گذارند و تا صبح ذکر «أمَن یُجیبُ المُضظَرّ إذا دَعاهُ وَ یَکشِفَ السّوء»[1] را به طور مستمر می خواند.

گویا قلب مبارک حضرت از این غیبت طولانی گرفته که تا اذان صبح این آیه شریفه را می خواند؛چرا که مضطر واقعی خود اوست.
هنگام اذان صبح جبرئیل به خدمت حضرت می آید و سر مبارک حضرت را از سجده بر می دارد و می گوید:«ای حجت خدا،از این حالت ملائکه ی الهی به گریه افتادند،برخیز که خداوند دعایت را مستجاب و فرج را امضاء نمود.»[2]

مولا بخوان تو آیه ی «أمَن یُجیب» را
زیرا که می رسد به اجابت دعای تو......

منابع:
1. نمل/ نوائب الدهور،