«خرسندی و آرامش» گمشده ی عصر غیبت است. باور ندارید؟
آیا می توانید دنیایی را تصور کنید که حیوانات غیراهلی اش نیز، به کسی آسیب نرسانند؟ دنیایی که سراسر پر از زیبایی های طبیعی است؛ دنیایی که در آن انس و جن و مَلک در کنار هم با صلح زندگی می کنند؛ دنیایی که کسی نیست که دردی داشته باشد.تصورش سخت است.اما این گمشده را در عصر حکومت امام زمان (عجل الله تعالی فرجه) به برکت ایشان و یاران مؤمن ایشان خواهیم یافت.

در این پست به اولین مورد اشاره میکنیم

زیبایی های طبیعت:

1. رفتن وحش

2. بارانهای فراوان

3. سرسبزی و برکت

بقیه در ادامه مطلب

زیبایی های طبیعت:

1. رفتن وحش:

حیوانات وحشی، در عصر امام زمان (عج)، دیگر وحشی نخواهند بود. در روایت آمده است: «گوسفند، گرگ، گاو، شیر، مار و انسان از یکدیگر در امان اند.» (1)
همچنین از امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) روایت است که فرمودند: «در قصه ی مهدی که چرا می گویند گوسفند و گرگ در یک مکان اند، اطفال با مارها بازی می کنند و عقرب ها آنها را با چیزی اذیت نمی کنند، [به این خاطر است] که شرّ می رود و خیر می ماند.» (2)

2. بارانهای فراوان
با بارانهای فراوانی که در آن زمان می بارد، زمین، حاصلخیز می شود و سبزه زار همه جا را فرا می گیرد. خداوند در قرآن می فرماید: «روزی که زمین به زمین دیگری تبدیل می شود.» (3) و در روایت آمده است که با ظهور حضرت مهدی (عج) این تغییر رخ می نمایاند. (4)
رسول خدا (صلوات الله علیه و آله) فرمودند: «اهل آسمان و زمین، مرغان، وحشیان و ماهیان در دریا به [وسیله ی] او مسرور می شوند. باران در دولت او زیاد و نهرها کشیده می شود...» (5)
و در روایت دیگری از ایشان آمده است که آسمان چیزی از باران خود را نگه نمی دارد و همه را بر سر زمینیان می ریزد. (6)

3. سرسبزی و برکت
علاوه بر رونق کشاورزی، که در بخش عصر شکوفایی اقتصادی در همین ویژه نامه به آن پرداختیم، زمین، به بهشتی سبز و دل نشین مبدل می گردد. جهانی که هیچ کویری ندارد.
رسول خدا (ص) فرمودند: «زمانی که وقت خروج قائم (عج) بشود، منادی از آسمان ندا می دهد: ای مردم! مدت ستم ستمگران بر شما پایان یافت و بهترین امّت محمد، ولی امر شده است [...] پس در آن زمان مرغان در آشیان خود جوجه گذارند و ماهیان در دریاهای خود و نهرها جاری شود، آب چشمه ها بسیار شود و زمین هرچه میوه و روزی دارد می رویاند.» (7)
حضرت علی (ع) نیز فرمودند: «قائم ما که ظهور فرماید [....] زمین گیاهانش را بیرون آورد [...] تا آنجا که یک زن از عراق تا شام پیاده می رود و جز بر روی گیاهان پا نمی گذارد.» (8)

پی نوشت:
1. کمال الدین و اتمام النعمه، ص 652؛ به نقل از نهاوندی، علی اکبر، العبقری الحسان، ج 7، ص 341
2. عقد الدرر فی اخبار المنتظر، ص 159؛ به نقل از همان، ص 342
3. سوره ی ابراهیم، آیه ی 48
4. الغیبة نعمانی، ص 146؛ به نقل از نهاوندی، علی اکبر، همان، ص 345
5.  عقدالدرر فی اخبار المنتظر، ص 149؛ به نقل از همان، ص 346
6. العمده، ص 436؛ به نقل از همان.
7. الاختصاص، ص 208؛ به نقل از همان.
8. مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج 13، ص 182؛ به نقل از صدر، محمد، تاریخ پس از ظهور، ص

ادامه دارد...