از پیامبر (صلوات الله علیه) پرسیدند:
 مهدی کیست؟

 حضرت فرمودند: «خداوند تبارک و تعالی با من پیمان بسته که از صلب حسین، نه امام بیرون آورد و نهمین آنها از مردم پنهان می شود.»
 سپس  آیه ی 30  سوره ی ملک «قل أرَأیتُم اِن أصبَح مأواکُم غوراً فَمَن یأتیکم بُماءٍ مَعین» تلاوت کردند و فرمودند:
 «غیبتی طولانی دارد، به گونه ای که گروهی از عقیده شان برمی گردند و گروه دیگر ثابت قدم می مانند. پس وقتی آخر الزمان شود، خروج کند و دنیا را پر از قسط و عدل می کند، همان طور که از ظلم و جور پر شده است.»

 بقیه در ادامه مطلب

 بنابراین ظاهراً این آیه مربوط به آب جاری است که مایه ی حیات موجودات است و باطن آیه مربوط به امام عدالت گستر و عالم است. وجه تسمیه به آب (ماء) شاید این باشد که آب رحمت الهی است و مایه ی حیات مادی انسانهاست. و بدون آب نمی توان زندگی کرد، امامان معصوم نیز رحمت خداوند و وسیله ای برای وجود حیات روحانی انسانها و سلامت جامعه اند. آب وسیله ای برای زدودن پلیدی های درونی و شرک و جهل و گناه.
آب با فرو رفتن به زمین ذخیره می شود تا در هنگام نیاز موجودات زنده ازآن بهره مند شوند و برای دست یافتن به این آب نیاز به تلاش و کوشش و جستجوست.
 
منابع:
1. نجم الثاقب، طبرسی نوری
2. موعود نامه، مجتبی تونه ای