مهدیا

هر دم که فرو می بریم ، به شوق عطر حضور توست ؛ ورنه این هوا

غریب است ... و همچو بغضِ گلوی تمام دلشکستگانت ... سنگین !

مفهوم زندگانیم ...

از گذشته هیچ کودکی به دنیا نیامد مگر با ... گریه ؛

حال این گریه از کجا بود ؟ فقط خدا می داند ...

همواره اندیشیده ایم ، که شاید از فراغ تنها آغوش مهربان و بی منت

بود ؛ و این بغض و گریه ، بر گلو می ماند و پنهان بود تا ... وصال !

اما امروز چه بر سر انسان آمده که قهقهه می زند ،

بر آن هق هق عاشقانه ؟!

این شریف ترین مخلوق چه کرده که ،

پلیدترین مخلوق او را به سخره گرفته است ؟

صدای قهقهه های شیطان آزارم می دهد ،

حتی گوش خراش تر از آنروز است ...

همانروز که ... هبوط یافتم !!!!!!!!