
سنگ حضرت موسی
امام باقر (ع) درباره این سنگ میفرماید:
چون حضرت قائم در مکه قیام کند و خواهد که متوجه کوفه شود منادیش فریاد کشد که کسی خوردنی و آشامیدنی همراه خود برندارد و سنگ حضرت موسی (ع) که به وزن یک بار شتر است با آن حضرت است. در هر منزلی که فرود آیند، چشمه آبی از آن سنگ بجوشد که گرسنه را سیر و تشنه را سیراب کند و همان سنگ توشه آنهاست تا هنگامی که در نجف به پشت کوفه فرود آیند. .
بقیه در ادامه مطلب
در خصوص سنگ موسی (ع) ذکر چند نکته لازم است:
۱- الف و لام «حجر» در این آیه (بعصاک الحجر)، الف و لام معرفه است؛ یعنی این سنگ خاص و نه هر سنگی، لذا این سنگ به عنوان یکی از ودایع نبوت به دست امام عصر (ع) رسیده است و در هنگام ظهور و قیام حضرت مهدی (ع) این سنگ به عنوان توشه بین راه یاران آن حضرت مورد استفاده قرار میگیرد ود احادیث مربوط مبین این موضوع است.
۲- در زمان موسی (ع) چون قوم بنیاسراییل دوازده سبط بودند، و این اسباط با هم اختلاف داشتند، دوازده چشمه از آن سنگ بیرون آمد تا هر گروهی چشمه آبی برای خود داشته باشند، اما در هنگام ظهور و قیام حضرت مهدی (ع) چون اختلاف و تفرقهای بین یاران امام مهدی (ع) نیست، از آن سنگ فقط یک چشمه آب بیرون خواهد آمد و این توضیح قسمت دیگر آیه است که فرمود: «فانفجرت منه اثنتا عشره عیناً».
سنگ حضرت موسی (ع) به عنوان یکی از ودایع نبوت دست به دست به وسیله اوصیای بعد از موسی (ع) به دست پیامبر اکرم (ص) رسیده و بعد از ایشان هم به دست امام الوصی، علی (ع)، تا حال حاضر که نزد خاتمالاوصیاء، مولانا المهدی (ع) است.