قصر بنی مقاتل... چهارشنبه اول محرم الحرام سال 61 هجری قمری 

گروهی از اهل کوفه در این منزلگاه خیمه زده بودند. حضرت از آنها پرسید: ایه به یاری من می آیید؟ بعضی گفتند: دل ما رضایت به مرگ نمی دهد و بعضی دیگرگفتند: ما زنان و فرزندان زیادی داریم. مال بسیاری از مردم نزد ماست و خبر از سرنوشت این جنگ نداریم، لذا از یاری تو معذوریم.

حضرت به جوانان امر کرد که آب بردارند و شبانه حرکت کنند. امام(ع)همانگونه که سوار بر مرکب بود، مختصری به خواب رفت. پس از بیداری کلمه ی استرجاع(انا لله و انا الیه راجعون) را تکرار می کرد.« علی اکبر جلو رفت و علت را جویا شد؛ حضرت فرمود: اسب سواری جلو من در خواب ظاهر شد و گفت: این قوم شبانگاه در حرکت است و مرگ به استقبالشان می آید.» علی اکبر گفت:« پدرم! ایا ما بر حق نیستیم؟» حضرت فرمود:« سوگند به خدا که ما بر حقّیم.» علی اکبر گفت:« پس ما را باکی از مرگ نیست.» امام فرمود:« خدا تو را جزای خیر دهد.»* حسین(ع) در این منزل به عبیدالله جعفی چنین فرمود:

پس اگر ما را یاری نمی کنی خدای را بپرهیز از این که جزو کسانی باشی که با ما می جنگد. سوگند به خدا اگر کسی فریاد ما را بشنود و ما را یاری نکند، خدا او را به رو در آتش می افکند.

السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین

آفتاب محرم برمی اید و کربلای دل را در پرتو خود می سوزاند.

سرخی بیرق ایستادگی از گلدستة دست ها بالا می رود و در باد به حرکت در می اید.

نام شهید شب اول محرم

هر یک از شب های محرم به نام یکی از شهدا یا شخصیت ها یا وقایعی مرتبط با جریان کربلا نام گذاری شده است. نام گذاری این شب ها با گذشت زمان صورت گرفته و واضع خاصی ندارد. این کار از طرف مداحان و ذاکران اهل بیت و بر اساس جایگاه شهیدان کربلا، نزدیکی هر یک از آنها به نقطه وحدت بخش کربلا یعنی امام حسین(ع) و هم آهنگی شور و التهاب مراسم و روضة آنان با مرکز شورآفرین شب عاشورا صورت گرفته است.

شب اول: مسلم بن عقیل
مسلم، نخستین شهید واقعة کربلاست. شهادت او کمی پیش تر از حادثه کربلا رخ داده است و شب نخست ماه محرم به پاس فداکاری و جان فشانی های این سفیر شهید راه سرخ، شب حضرت مسلم بن عقیل نام نهاده شده است. مسلم الگوی محبت و وفاست. او عاشقی دل باخته بود که تا آخرین لحظه از عشق پاک خود به حسین(ع) دست بر نداشت و در اوج بی وفایی کوفیان به مولایش وفادار ماند.

اى مه زیبا تو ما را شاد کن

آى و عالم را ز عدل آباد کن

با غم هجر تو من شادم کنون

تا رخ زیبا ز غیب آرى برون

اللّهمّ عجّل لولیک الفرج

عوامل عدم استجابت دعـــا

1.در زمان حضرت موسی(ع) قحطی شدیدی شد، پس موسی(ع) با بنی‌اسرائیل از شهر خارج شدند تا طلب باران كنند و سه روز این عمل را تكرار كردند؛ امّا باران نیامد. خداوند به موسی(ع) وحی فرستاد كه:
«من دعای تو و همراهانت را تا وقتی كه شخصی نمّام و سخن‌چین در بین شما هست، مستجاب نمی‌كنم.»

2. گفته‌اند كه مدّت هفت سال بنی‌اسرائیل در خشك‌سالی عجیبی به سر بردند؛ به حدّی كه به خوردن مردار و زباله‌ها و حتّی به خوردن بچّه‌ها روی آوردند و هرچه به كوه و صحرا رفته و دعا می‌كردند، باران نمی‌بارید.

بقیه در ادامه مطلب

ادامه مطلب

دعا برای زنده شدن دل

شخصی در عالم خواب، خدمت حضرت رسول خدا(ص) شرفیاب شد و از آن حضرت خواست كه: مرا دعایی تعلیم فرمایید كه دلم را زنده گرداند.
رسول خدا(ص) این كلمات را به او تعلیم فرمودند:
«یا حیّ یا قيّوم
یا لااله الّا انت
اسئلك ان تحیی قلبی اللّهم صلّ علی محمّد وآل محمّد؛
ای زنده و ای پاینده! ای كه نیست معبودی جز تو! از تو می‌خواهم كه دلم را زنده گردانی! خدایا! بر محمّد وآل محمّد درود فرست.»1

1. «شنیدنی‌های تاریخ»، فیض كاشانی، صص20 و21.

تو کی می آیی مهدی ای چشمه ولایت

دنیا تو را میخواهد ای تشنه وصالت

تو کی می آیی مهدی دنیا پر از سیاه است

گر وصل تو اندک شد بنگر به عاشقانت . . .

بازهم - صحبت فرداست قرارِ ما ها

بازهم - خیر ندیدیم از این فردا ها

چقدر پای همین وعده ی تو پیرشدند 

جگر "مادر ها " موی سر "بابا ها "

یا مهدی ادرکنی

باز هم جمعه ای دیگر در راه است

با صد امید بر در این خانه امدم...

یک دیدار

حکایت مرد صابونی!

روزی در مغازه عطاریم نشسته بودم که دو نفر برای خریدن سدر و کافور به دکان من وارد شدند. وقتی به طرز صحبت کردن و چهره هایشان دقت کردم، متوجه شدم که اهل بصره و بلکه از مردم معمولی نیستند به همین جهت از شهر و دیارشان پرسیدم؛ اما جوابی ندادند.


من اصرار می کردم؛ ولی جوابی نمی دادند. به هر حال من التماس نمودم، تا آن که آنها را به رسول مختار صلی الله علیه و آله و سلم و آل اطهار آن حضرت قسم دادم. مطلب که به این جا رسید، اظهار کردند:
ما از ملازمان درگاه حضرت حجت علیه السلام هستیم.

بقیه در ادامه مطلب

ادامه مطلب

آیا با ظهور امام زمان(عج) شیطان پرستان با ایشان می‌جنگند؟

در زمان ظهور امام زمان(عج) گروه‌های بسیاری از کافران و مشرکان با ایشان می‌جنگند. در این میان شیطان‌پرستان هم به عنوان مشرکان امروزی از این قاعده مستثنا نیستند. همان‌طور که حضرت علی(ع) در نهج البلاغه در وصف سپاه صفّین بیان فرمودند: «همانا شیطان سپاه سوار و پیادة خود را فراخوانده و ...»
این بیان امام علی(ع) نشان می‌دهد که شیطان‌پرستان به عنوان سپاه شیطان در جنگ با معصوم حضور فعّال داشته و از تمام امکانات خود در این مسیر بهره گرفته و از هیچ تلاشی برای مخالفت و دشمنی فروگذار نمی‌کنند.
و آنچه مسلّم است، شکست شیطان و شیطان‌پرستان است. در این باره امام صادق(ع) می‌فرماید:
«در هنگامی که حضرت مهدی(عج) به مسجد کوفه وارد می‌شود، شیطان را نزد او می‌آورند؛ در حالی که دستانش بسته است و می‌گوید: عجب روز سختی است و در این هنگام حضرت سر از بدن او جدا می‌نماید.»
و این پایان کار شیطان و شیطان پرستان است.