نسیم صبح، سلامم ببر به محضر دوست
 
بگوی حال دل خسته ام تو در بر دوست


نسیم صبح، چو بر زلف او گذر کردی

بیار همره خود بوی مشک و عنبر دوست

سلام مولای مهربانم


آنکه شب پس از دعا

با سرود اشتیاق و نغمه امید
با دلی سفید خواب رفته است
روز را به شوق دیدنت شروع می کند.
ای تو معنی امید وآرزو!

ای برای انتظار عاشقانه آبرو!
عشقهای پاک در میان خنده ها وگریه های عاشقان
پیش عصمت الهی ات خضوع می کند.


ای بهانه ای برای زیستن!

اشتیاق همچو سبزه ی بهاره هر طرف دمیده است.
جمکران جلوه ای از انتظار و شوق ماست
ای بهار جاودان

ای بهار آفرین ما
در انتظار مقدم توییم
ای امید آخرین!
ای عزیز دل!

پناه شیعیان!
ای فروغ جاودان!
سایه بلند نام و یادتو

از سر و سرای عاشقان بیقرار؛ کم مباد
قامت بلند شوق

جز بر آستان پرشکوه انتظار؛ خم مباد