مگر انسان ذاتاً خداپرست نیست؛ پس چرا به پرستش شیطان رو می‌آورد؟

انسان ذاتاً خداپرست آفریده شده است؛ امّا در طول زندگی خود، دچار لغزش‌هایی می‌شود که او را از مسیر اصلی خارج می‌کند و از آنجایی که انسان لذّت‌جو می‌باشد، همین لذّت‌ها اگر از مسیر اصلی خارج شود و در مسیر غیر صحیح و غیر اصل خود قرار بگیرد، انسان را از خداوند دور کرده و به شیطان نزدیک‌تر می‌کند.
عدّه‌ای چنان با سرعت از خداوند دور می‌شوند که به پرستش شیطان روی می‌آورند. آن زمان است که دیگر حتّی لذّت‌ها نیز به درد تبدیل می‌شود و شیطان در دل به جای خدا می‌نشیند.