میدانم در پایان آن شب ظلمانی که تو از راه میرسی، دنیا به اعجاز شکوه و عظمتت، تعظیم میکند...
انگشت سخاوتت، بشر را به تحیر وا میدارد...
فصل رهایی کبوترهای در قفس از راه میرسد...
صدای شکستن زنجیر غلامان، گوش جان را خواهد نواخت...
و بی تردید در سرزمین دل بی پناهان، دگر باره عشق، اقامه خواهد شد، یا صاحب الزمان...
و خدا کند که من اینک در استقبال و مقدمه آن روز، با آغوشی گشاده از گل شب بوی توبه و ترک گناه در انتظار تو ایستاده باشم....!!