از شخصی پرسیدند ؛ روزگارت چگونه است؟

اندوهگين گفت:

چه بگویم ،

امروز از زور گرسنگی مجبور شدم کوزه سفالی که یادگار

سیصد ساله ی اجدادم بود بفروشم و نانی تهیه کنم...

حکیمی زمزمه کرد :

خداوند روزی ات را سیصد سال پیش کنار گذاشته و اینگونه

ناسپاسي ميكني