ای پسر فاطمه ...

امروز گرچه دستمان تهی ست و سرد ، اما دل همواره لبریز گرمای

عشق توست !

این روزها نجوا ، نجوای العجل است برای ظهور منجی ...

که البته شیطان کمر همت خود را بسته تا این واژه را نیز همچون

انسانیتِ انسان ها ، به بازی گرفته و باب میل خود معنا بخشد ...

اما به خداوندگاری که در هیچ کجای دنیا نیافتم همچو او را ، که تو تنها

آرامشبخش این همه بشر هستی و تنها تو منجی بودی و می مانی !

عزیز زندگانیم ... گرچه دل ، تنگ است ، اما مجال تنگ تر ...

فقط می خواهم بگویم : امروز همچو هرجمعه دیگر ،

دستان منتظرانت دخیلند بر آستان پر مهر خداوند ، تا مگر ...!